Jestem świeżo po przeczytaniu ,,Zieleń Szmaragdu'', czyli trzeciej części z genialnej serii ,,Trylogii czasu'', autorstwa Kerstin Gier. Musze przyznać, że książka na samym początku nie wydawała mi się zbyt ciekawa-historia o podróżach w czasie. Szczerze, teraz chętnie rąbłabym tamtej Ani w łeb. Trylogia czasu to trzy wspaniałe, świetnie opisane, świetne i nawet brakuje mi juz porównań, książki. Mam bardzo wybredny gust i mogę z ręką na płycie mojego ulubionego zespołu przyrzec, że tak dobrych książek nie czytałam od czasów ,,Harry Pottera''. Książka mnie wzruszyła, rozbawiła, rozbudziła na nowo moją wyobrażnie. Postacie wydają się prawdziwe naturalne (choć bywału tu wyjątki).
Główną bohaterką książki jest niejaka Gwendolyn. Dziewczyna, która odziedziczyła gen podruży w czasie. Poznaje seksownego Gideona i ... Yhh! Chciałabym to wszystko zdradzić, bo moje mysli krążą tylko między ,,tymi moimi'' fragmentami''.
Podsumowując.
Trylogia, a zwłaszcza druga część ,,Błękit szafiru'' jest wart więcej niż niejedna opowieść opowiadana przez babcie na dobranoc.
