Wesołych?

Hej?
Właśnie skończyłam czytań trylogię igrzysk śmierci i Łał. Czuje się innym człowiekiem. Wiem co dostane na święta. To książka J.K Rowling ,,Wołanie kukułki'' jest pod psełdonimem, ale go nie pamiętam, a nie chce mi się sprawdzać.
Ale czy to ma jakiekolwiek znaczenie?
Dostanę książkę. Juhu. Kolejna rzecz zmieni moje życie. I kolejna i kolejna...
Lubię igrzyska, bo są prawdziwe. Nikt nie jest w nich ideałem, wszyscy to tylko żli ludzie, którzy zmieniają cel swojego życia co chwilę. Nikogo nie znamy całkowicie. Nie można ufać nikomu, o czym kiedyś wszyscy się przekonają.
I w tym widzę prawdę.
Ale świąteczny nastrój. Ok, pomimo, że nie lubię zjazdu rodziny i większości z 12 dań nawet nie tknę, bo jestem na diecie wysokocukrowej, to i tak szczerze życzę wam wesołych, rodzinnych świąt, dobrego świętowania narodzenia pana Jezusa.

Szaleństwo?

Gubie się w sobię. W swoim życiu. Boje się, że znowu wruci ten strach i poczucie beznadzieji. Gubię się w tym co mam, a chcę mieć. Czego pragnę, a czego nigdy nie dostane. Świat wydaje mi się nie materialny, jakby nie istniało nic poza ścianami mojego domu. Czuje się lepiej kiedy nie czuje tamtego świata. Jestam dziwną osobą, która boi się komuś zaufać, boi się jutra, a pisze o uczuciach na blogu. Żenujące i melodramatyczne. Wcale nie pomaga, ale w sumię i tak nikt tego nie przeczyta, nikt kto nada temu znaczenie w moim życiu. Zawiruje tylko na pare sekund, by spaść na dno.
Nienawidze tego. Najpierw czuje się radosna, potem przychodzi uczucie szaleństwa, a na koniec pustka. Ludzie czasami mówią, że nie chcą czuć niczego, a to kłamstwo, bo oni nie wiedzą jak to jest być pustym w środku. Mam uczucie, że jestem porcelanową lalką ze zbudowanymi tylko krawędziami, a w środku przechodzi przezemnie powietrze. I tylko jeden upadek, żeby skończyć w kawałkach. Niezwykle kusząca myśl. Łapę się za włosy, oddycham głęboko i chcę zacząć na cały głos wrzeszczeć, żeby wyłączyć ten cały cholerny telewizor z dołu, którego pomruki ciągle słysze.
Ludzie mają mnnie za nic. Zbędny bagarz, który może pozgrywać komuś czasem klauna, ale gdy komuś zacznie przeszkadzać, można ją bez problemu wyrzucić.Nie płczę, bo nie umiem. Robię to tylko gdy mam to uczcie szaleństwa w głowię, co zdarza się coraz częściej. Jestem chora psychicznie, ja to wiem, tylko, że tylko ja to wiem i nikt po za mną.
Ludzie mnie mają za nic, że nic nie znacze, a ja jednak jestem. Bezimienna Ania.

Jakaś radość z tego życia?

Byłam dzisiaj z klasą na wycieczce na kręgle i do kina. W kręgle wygrałam ;). W kinie byliśmy na ,,Igrzyskach śmierci, w pierścieniu ognie'' (które wcześniej czytałam). Na koniec wszyscy staliśmy zgnieceni w autobusie i śmialiśmy się w niebo głosy. I teraz pytanie. Czemu to pisze? Bo było wspaniale. Bo dzięki takiemu wyjściu do kina, można nauczyć się cieszyć chwilą. Móc się z czego (i kogo) śmiać na drugi dzień. Staram się to robić. Żyć tak żebym mogła spojrzeć na te chwilę i za nią podziękować. Cieszcie się życiem, bo co innego ma sens? Nie zawsze byłam taką optymistką, o nie. Kiedyś myślałam na podstawie słów ,,po co się cieszyć, skoro za chwilę i tak będzie się smutnym?''. No, ale chyba każdy nastolatek miał kiedyś taki moment ,,nic nie ma sensu''.Powinnam się chyba teraz uczyć 47 dat z histori na jutro, ale ......teraz sobie uświadomiłam, że mam jutro przejeb*ne. Ale i tak w końcu udało mi się wszystko poprawić i nie mam nawet jednej jedynki.
Ostatnio koleżanka (kujon trochę) zapytała się ,,Ania, dlaczego ty się nie uczysz?''.Odpowiedziałam szybko ,,bo jestem człowiekiem sztuki, a nie umysłu''.Ludzie myśleli chyba, że to na żarty, bo trochą się zaśmiali. Dla mnie to zdanie miało i nadal ma w sobie sens i coś ważnego. Przynajmniej dla mnie.
Cieszcie się tym co macie, co kochacie róbcie jak najczęściej.-Cytat, bezimienna Ania.
Cześć?

Cześć?

Witam. Jeżeli znalazłeś się na tym blogu, to wnioskuję, że tak jak ja nie masz co robić. Różnica jest taka, że ty czytasz, a ja pisze. Druga rzecz to to, że kocham pisać i za cholerę będę to robić. Nie. Ten blog nie zacznie się od pisania jaki to będzie wspaniały, bo nie lubię kłamać, a już w ogóle to napisać. Dobra napisze resztę potem, bo mi się post usunoł. To do zobaczenia(może)